رفت‌وآمد
नाव
घाट चलिए।
به گات، لطفاً.
این را وقتی می‌شنوی که درها بسته می‌شوند یا ایستگاه بعدی را صدا می‌زنند. نوشته هم هست، پس یک واژه از دست‌رفته سفر را تمام نمی‌کند.
زبان اینجا چطور به کار می‌رود
هندی زبان هر روز است. در آیین، سانسکریت هم به کار می‌رود.
در این شهر
- زبان
- هندی
- همچنین شنیده می‌شود
- بیشتر هندی
- یک واژه محلی
- घाट — پله سنگی رو به رود.
- خط
- دواناگری
مردم چه می‌گویند
جمله‌های معمولی این شهر: مسیر، پیشخوان، غذا، و سلام.
غذا
दुकान
एक कचौड़ी।
یک کچوری.
سفارش از تکه‌های کوتاه مثل همین ساخته می‌شود.
خیابان
घाट
नमस्ते।
سلام.
مردم این جمله را کوتاه نگه می‌دارند. برای آن لحظه کافی است.
پیشخوان
मंदिर
धन्यवाद।
متشکرم.
این جمله یک سفارش کامل است. جمله بلندتر لازم نیست.
زبان در طول روز
هندی زبان هر روز است. در آیین سانسکریت را هم می‌شنوی.
دوروبر the ghats, Dashashwamedh, the old lanes، این صدای معمولی روز است.
روز اول در وارانسی می‌تواند با چهار جمله بگذرد: «घाट चलिए।»، «एक कचौड़ी।»، «नमस्ते।» و «धन्यवाद।». هر کدام از پیش یک لحظه کامل است.
اگر تازه‌واردی
- ایستگاه‌ها، قیمت‌ها و تابلوهای مغازه به دواناگری نوشته می‌شوند.
- आप تو مؤدب در دکان است. तुम نزدیک‌تر است، با کسانی که می‌شناسی.
- اگر جمله‌ای که گفته می‌شود از کنارت بگذرد، صفحه یا تابلو را بخوان. در وارانسی ایستگاه و قیمت نوشته شده است.
یک واژه محلی: घाट. یعنی پله سنگی رو به رود.
جاهایی که می‌توانی ببینی
- گات‌ها — پله‌های سنگی کنار گنگ، برای شست‌وشو و سوزاندن مرده.
- کاشی ویشوانات — معبد بزرگ شیوا در کوچه‌ای تنگ نزدیک رود.
- داشاشوامد — گاتی شلوغ که به آرتی عصر معروف است.
غذا
صبحانه اغلب کاچوری با کاری سیب‌زمینی است و بعد از غذا پان بنارسی می‌آید.
رفت‌وآمد
کوچه‌های قدیمی برای پیاده و ریکشای پدالی مناسب‌اند. سپیده‌دم می‌شود با قایق از رود گذشت.
زندگی روزانه
کارگاه‌های ابریشم، خوابگاه دانشجویی و معبد در همان محله‌ها کنار هم‌اند.
چند عبارت روزمره
هندی
| عبارت | خواندن | معنی |
|---|---|---|
| नमस्ते | Namaste | سلام |
| धन्यवाद | Dhanyavaad | ممنون |
| सुप्रभात | Suprabhaat | صبح بخیر |
| मेरा नाम… है | Mera naam… hai | اسم من… است |
