رفت‌وآمد
ترام
المحطة الجاية.
ایستگاه بعدی.
این را وقتی می‌شنوی که درها بسته می‌شوند یا ایستگاه بعدی را صدا می‌زنند. نوشته هم هست، پس یک واژه از دست‌رفته سفر را تمام نمی‌کند.
زبان اینجا چطور به کار می‌رود
عربی رسمی است. مردم هر روز دریجهٔ مراکشی حرف می‌زنند. فرانسه خیلی به کار می‌رود و آمازیغی هم زبان رسمی کشور است.
در این شهر
- زبان
- عربی
- همچنین شنیده می‌شود
- بیشتر عربی
- یک واژه محلی
- أتاي — چای نعنا.
- خط
- خط عربی
مردم چه می‌گویند
جمله‌های معمولی این شهر: مسیر، پیشخوان، غذا، و سلام.
پیشخوان
تاكسي
وين غادي؟
کجا؟
این جمله یک سفارش کامل است. جمله بلندتر لازم نیست.
غذا
مقهى
أتاي، عفاك.
چای نعنا.
سفارش از تکه‌های کوتاه مثل همین ساخته می‌شود.
خیابان
زنقة
صباح الخير.
صبح بخیر.
مردم این جمله را کوتاه نگه می‌دارند. برای آن لحظه کافی است.
زبان در طول روز
مردم روزبه‌روز داریجه مراکش حرف می‌زنند. فرانسوی گسترده است، و آمازیغ هم رسمی است.
دوروبر the Medina, Agdal, the Kasbah of the Udayas، این صدای معمولی روز است.
روز اول در رباط می‌تواند با چهار جمله بگذرد: «المحطة الجاية.»، «وين غادي؟»، «أتاي، عفاك.» و «صباح الخير.». هر کدام از پیش یک لحظه کامل است.
اگر تازه‌واردی
- ایستگاه‌ها، قیمت‌ها و تابلوهای مغازه به خط عربی نوشته می‌شوند.
- سلام پیش از سفارش می‌آید. درخواست مؤدب واژه‌ای برای لطفاً اضافه می‌کند.
- اگر جمله‌ای که گفته می‌شود از کنارت بگذرد، صفحه یا تابلو را بخوان. در رباط ایستگاه و قیمت نوشته شده است.
یک واژه محلی: أتاي. یعنی چای نعنا.
جاهایی که می‌توانی ببینی
- برج حسن — مناره‌ای ناتمام بالای میدان ستون‌ها.
- قصبهٔ اودایا — دژی آبی و سفید بالای دهانهٔ رود.
- شاله — محوطه‌ای دیواردار از ویرانه‌های رومی و گورستان قرون وسطا، جایی که لک‌لک لانه می‌کند.
غذا
کسکس و تاژین سفرهٔ خانه است و چای نعنا دیدار را می‌بندد.
رفت‌وآمد
تراموا از پایتخت می‌گذرد. برای مسیر کوتاه می‌شود پتی‌تاکسی گرفت.
زندگی روزانه
اداره‌ها اغلب به فرانسه و عربی کار می‌کنند. در خانه حرف معمولاً دریجه است.
چند عبارت روزمره
عربی
| عبارت | خواندن | معنی |
|---|---|---|
| مرحبًا | Marḥaban | سلام |
| شكرًا | Shukran | ممنون |
| صباح الخير | Ṣabāḥ al-khayr | صبح بخیر |
| اسمي… | Ismī… | اسم من… است |
