Przeszłość określona

Co poćwiczysz

• Wybieraj di, dı, du albo dü według ostatniej samogłoski.
• Używaj t zamiast d po spółgłosce bezdźwięcznej.
• Pytaj o przeszłość osobną partykułą.

Wyjaśnienie

Końcówka

Ta przeszłość jest na zdarzenie, które przedstawiasz jako zakończone i znane. Końcówka to -di, -dı, -du albo -dü, według ostatniej samogłoski tematu. geldim znaczy „przyszedłem”, aldım znaczy „wziąłem to”, okudum znaczy „czytałem”, a gördüm znaczy „widziałem”. W sklepie to samo aldım znaczy „kupiłem to”. „Ja” to końcowe -m, a „ty” to -n, więc „przyszedłeś” to geldin.

Kiedy d staje się t

Jeśli temat kończy się spółgłoską bezdźwięczną, d staje się t. Te spółgłoski to ç, f, h, k, p, s, ş i t. gitmek kończy się na t, więc „poszedłem” to gittim. Nie zostawiaj d i nie zamieniaj tematycznego t na d. baktım znaczy „spojrzałem”, a içtim znaczy „wypiłem”. Ten przyrostek zaczyna się spółgłoską, więc przeszłość nie zmiękcza tematu tak, jak końcówka zaczynająca się samogłoską.

Pytania i przeczenie

Partykuła pytania zostaje osobnym słowem i idzie za ostatnią samogłoską formy przeszłej. Geldin mi? pyta „Czy przyszedłeś?”. Aldın mı? pyta „Czy wziąłeś to?”, bo aldın ma ı. Przeczenie stawia -me albo -ma przed końcówką przeszłości: gelmedim, „nie przyszedłem”. Przeczenie zaczyna się spółgłoską, więc t z git- zostaje, a przyrostek zachowuje d: gitmedim, „nie poszedłem”.

Przykłady

1. Geldim.Przyszedłem.
2. Gittim.Poszedłem.
3. Aldım.Wziąłem to.
4. Geldin mi?Czy przyszedłeś?
5. Gelmedim.Nie przyszedłem.

Częste błędy

• Przeszłość od gitmek to gittim. Zmiękczenie t do d należy do gidiyorum, a nie do tego czasu.
• gitmedim zachowuje tematyczne t i używa d w -di, bo -me stoi między nimi.