Cztery główne przypadki

Co poćwiczysz

• Oznaczaj konkretny przedmiot biernikiem, a przedmiot nieokreślony zostawiaj bez końcówki.
• Używaj celownika na cel, a miejscownika na miejsce.
• Używaj ablatywu na „z” albo „od”, z t po spółgłosce bezdźwięcznej.

Wyjaśnienie

Przedmiot konkretny

Konkretne dopełnienie bliższe przyjmuje biernik. Kitabı okudum znaczy „przeczytałem tę książkę”, jedną określoną książkę. Końcówka zaczyna się samogłoską, więc końcowe p w kitap staje się b: kitabı. Kitap okudum nie ma końcówki. Dopełnienie jest nieokreślone, „czytałem książkę”. Po samogłosce dodaj łączące y: arabayı, „ten samochód”. Celownik też zaczyna się samogłoską, więc kitap zmiękcza się i tam: kitaba, „do książki”.

Do i w

Celownik oznacza cel. Okula gittim znaczy „poszedłem do szkoły”. okul kończy się spółgłoską i ma samogłoskę tylną, więc końcówka to -a, bez łącznika. Słowo kończące się samogłoską potrzebuje y: sinemaya, „do kina”. Miejscownik to „w” albo „na”. Po spółgłosce bezdźwięcznej zaczyna się od t: parkta, „w parku”, i kitapta, „w książce”. kitapta zachowuje p, bo ta końcówka zaczyna się spółgłoską.

Z

Ablatyw znaczy „z” albo „od” i też zaczyna się od t po spółgłosce bezdźwięcznej. Evden geldim znaczy „przyszedłem z domu”. ev kończy się spółgłoską dźwięczną i ma samogłoskę przednią, więc końcówka zachowuje d. parktan znaczy „z parku”, a kitaptan znaczy „z książki”. Miejscownik i ablatyw nigdy nie biorą łączącego y. Rzeczownik kończący się samogłoską i tak dokłada końcówkę wprost: masada, „na stole”.

Przykłady

1. Kitabı okudum.Przeczytałem tę książkę.
2. Kitap okudum.Czytałem książkę.
3. Okula gittim.Poszedłem do szkoły.
4. Çocuk parkta.Dziecko jest w parku.
5. Evden geldim.Przyszedłem z domu.

Częste błędy

• sokak zmiękcza k do ğ w celowniku sokağa. Miejscownik zachowuje k i używa t: sokakta.
• Nie stawiaj y na miejscowniku ani ablatywie. masada i evden nie mają łącznika.