رفت‌وآمد
রিকশা
কত?
چقدر است؟
این را وقتی می‌شنوی که درها بسته می‌شوند یا ایستگاه بعدی را صدا می‌زنند. نوشته هم هست، پس یک واژه از دست‌رفته سفر را تمام نمی‌کند.
زبان اینجا چطور به کار می‌رود
بنگالی زبان زندگی عمومی است. سیلهتی هم خیلی حرف زده می‌شود.
در این شهر
- زبان
- بنگالی
- همچنین شنیده می‌شود
- بیشتر بنگالی
- یک واژه محلی
- সিলেটি — سیلهتی.
- خط
- خط بنگالی
مردم چه می‌گویند
جمله‌های معمولی این شهر: مسیر، پیشخوان، غذا، و سلام.
پیشخوان
দোকান
একটা চা।
یک چای.
این جمله یک سفارش کامل است. جمله بلندتر لازم نیست.
خیابان
রাস্তা
আসসালামু আলাইকুম।
سلام.
مردم این جمله را کوتاه نگه می‌دارند. برای آن لحظه کافی است.
غذا
বাড়ি
ভাত খাইছেন?
غذا خوردی؟
سفارش از تکه‌های کوتاه مثل همین ساخته می‌شود.
زبان در طول روز
بنگالی زبان زندگی عمومی است. سیلهتی در خانه و بازار گسترده است.
دوروبر Zindabazar, the shrine, the tea-garden road، این صدای معمولی روز است.
روز اول در سیلهت می‌تواند با چهار جمله بگذرد: «কত?»، «একটা চা।»، «আসসালামু আলাইকুম।» و «ভাত খাইছেন?». هر کدام از پیش یک لحظه کامل است.
اگر تازه‌واردی
- ایستگاه‌ها، قیمت‌ها و تابلوهای مغازه به خط بنگالی نوشته می‌شوند.
- আপনি تو مؤدب است. তুমি نزدیک‌تر است.
- اگر جمله‌ای که گفته می‌شود از کنارت بگذرد، صفحه یا تابلو را بخوان. در سیلهت ایستگاه و قیمت نوشته شده است.
یک واژه محلی: সিলেটি. یعنی سیلهتی.
جاهایی که می‌توانی ببینی
- راتارگول — تالاب آب شیرین در همان نزدیکی. در فصل بارانی درخت‌ها در آب ایستاده‌اند.
- زیارتگاه شاه جلال — زیارتگاه اصلی شهر، روی تپه‌ای کوتاه.
- پل کین — پل فولادی روی سورما در مرکز شهر.
غذا
آشپزی سیلهتی از شاتکورا استفاده می‌کند، مرکبات تند محلی، و تپه‌های نزدیک چای می‌رویانند.
رفت‌وآمد
ریکشا مرکز جمع‌وجور را پوشش می‌دهد. راتارگول بیرون است و با جاده می‌روی.
زندگی روزانه
خیلی از خانواده‌ها در خانه سیلهتی حرف می‌زنند و در مدرسه و اداره بنگالی معیار.
چند عبارت روزمره
بنگالی
| عبارت | خواندن | معنی |
|---|---|---|
| নমস্কার | Nomoskar | سلام |
| ধন্যবাদ | Dhonnobad | ممنون |
| সুপ্রভাত | Suprobhat | صبح بخیر |
| আমার নাম… | Amar naam… | اسم من… است |
