رفت‌وآمد
Angkot
Berhenti.
بایست.
این را وقتی می‌شنوی که درها بسته می‌شوند یا ایستگاه بعدی را صدا می‌زنند. نوشته هم هست، پس یک واژه از دست‌رفته سفر را تمام نمی‌کند.
زبان اینجا چطور به کار می‌رود
اندونزیایی زبان عمومی است. سوندایی هم در شهر خیلی حرف زده می‌شود.
در این شهر
- زبان
- اندونزیایی
- همچنین شنیده می‌شود
- بیشتر اندونزیایی
- یک واژه محلی
- Punten — ببخشید.
- خط
- الفبای لاتین
مردم چه می‌گویند
جمله‌های معمولی این شهر: مسیر، پیشخوان، غذا، و سلام.
غذا
Warung
Satu kopi.
یک قهوه، لطفاً.
سفارش از تکه‌های کوتاه مثل همین ساخته می‌شود.
خیابان
Jalan
Punten.
ببخشید.
مردم این جمله را کوتاه نگه می‌دارند. برای آن لحظه کافی است.
پیشخوان
Toko
Berapa?
چقدر است؟
این جمله یک سفارش کامل است. جمله بلندتر لازم نیست.
زبان در طول روز
اندونزیایی زبان عمومی است. سوندایی هم در شهر گسترده است.
دوروبر Dago, Braga, the factory-outlet streets، این صدای معمولی روز است.
روز اول در باندونگ می‌تواند با چهار جمله بگذرد: «Berhenti.»، «Satu kopi.»، «Punten.» و «Berapa?». هر کدام از پیش یک لحظه کامل است.
اگر تازه‌واردی
- ایستگاه‌ها، قیمت‌ها و تابلوهای مغازه به الفبای لاتین نوشته می‌شوند.
- Permisi سؤال را باز می‌کند. Mas یا mbak خطاب دوستانه است.
- اگر جمله‌ای که گفته می‌شود از کنارت بگذرد، صفحه یا تابلو را بخوان. در باندونگ ایستگاه و قیمت نوشته شده است.
یک واژه محلی: Punten. یعنی ببخشید.
جاهایی که می‌توانی ببینی
- خیابان براگا — خیابان خرید استعماری با نماهای آرت‌دکو.
- تانگکوبان پراهو — آتشفشانی در همان نزدیکی. لبهٔ دهانه‌اش مثل قایق واژگون است.
- گدونگ ساته — ساختمان دولت ایالتی، با زینت سقف مثل سیخ ساتای.
غذا
غذاهای سوندایی سبزی تازه و سامبال را ترجیح می‌دهند و خیابان باتاگور و سیومای می‌فروشد.
رفت‌وآمد
مینی‌بوس‌هایی به نام آنگکوت محله‌ها را به هم وصل می‌کنند. تانگکوبان پراهو نزدیک است و با جادهٔ بیرون شهر به آن می‌رسی.
زندگی روزانه
دوستان ممکن است با هم سوندایی حرف بزنند و در دکان یا اداره به اندونزیایی برگردند.
چند عبارت روزمره
اندونزیایی
| عبارت | معنی |
|---|---|
| Halo | سلام |
| Terima kasih | ممنون |
| Selamat pagi | صبح بخیر |
| Nama saya… | اسم من… است |
