گفتن هستم، است و هستید

در این درس چه چیزی را تمرین می‌کنید

• پایانه شخصی را اضافه کنید که با واکه آخر واژه جور باشد.
• وقتی «من» بعد از واکه می‌آید، میانجی y را بگذارید.
• پرسش را با ذره جدا بپرسید و با değil نفی کنید.

توضیح

پایانه‌های شخص

فعل جدا برای «هستم»، «است» یا «هستید» نیست. پایانه شخص به واژه می‌چسبد و واکه‌اش فقط واکه آخر را کپی می‌کند. öğretmen به e ختم می‌شود، پس «معلم هستم» öğretmenim است، نه پایانه‌ای گرد که از ö کپی شده باشد. «دانشجو هستی» öğrencisin است، چون öğrenci به i ختم می‌شود. «او» چیزی اضافه نمی‌کند: O öğretmen. واکه‌های آخر a ı با ı می‌آیند، o u با u، و ö ü با ü.

میانجی y

اگر واژه به واکه ختم شود، پایانه «من» به صامت میانجی y نیاز دارد. öğrenci به i ختم می‌شود، پس «دانشجو هستم» öğrenciyim است. بدون آن y، öğrencim واژه دیگری است: «دانشجوی من». همان میانجی در hastayım هم هست، «بیمارم»، چون hasta به a ختم می‌شود و واکه پایانه ı است. «تو» با s شروع می‌شود، پس y نیست: öğrencisin و hastasın.

پرسش و نفی

ذره پرسش جدا نوشته می‌شود: mı، mi، mu یا mü. واکه‌اش از واکه آخر پیش از خودش پیروی می‌کند و پایانه شخص روی ذره می‌نشیند. Öğretmen misin? یعنی «معلم هستی؟» Yorgun musun? از mu استفاده می‌کند چون yorgun، u دارد. همچنان میانجی نیست: Hasta mısın?. نفی از değil استفاده می‌کند که واکه خودش را نگه می‌دارد. Öğretmen değilim یعنی «معلم نیستم.» برای «او» در değil بایستید: O öğretmen değil.

مثال‌ها

1. Öğretmenim.معلم هستم.
2. Öğrenciyim.دانشجو هستم.
3. Öğrencisin.دانشجو هستی.
4. Öğretmen misin?معلم هستی؟
5. Öğretmen değilim.معلم نیستم.

اشتباه‌های رایج

• ذره را جدا نگه دارید. Öğretmen misin? دو واژه است و واکه mi است چون واکه آخر e است.
• değilim از اسم کپی نمی‌کند. «معلم نیستم» Öğretmen değilim است.