رفت‌وآمد
地铁
请站稳扶好。
بگیر و محکم بایست.
این را وقتی می‌شنوی که درها بسته می‌شوند یا ایستگاه بعدی را صدا می‌زنند. نوشته هم هست، پس یک واژه از دست‌رفته سفر را تمام نمی‌کند.
زبان اینجا چطور به کار می‌رود
ماندارین، که پوتونگهوا خوانده می‌شود، زبان رسمی است و همان است که در جمع می‌شنوید.
در این شهر
- زبان
- چینی
- همچنین شنیده می‌شود
- بیشتر چینی
- یک واژه محلی
- 胡同 — یک هوتونگ، کوچه قدیمی.
- خط
- نویسه‌های ساده‌شده چینی
مردم چه می‌گویند
جمله‌های معمولی این شهر: مسیر، پیشخوان، غذا، و سلام.
غذا
面馆
来一碗牛肉面。
یک کاسه نودل گوشت.
سفارش از تکه‌های کوتاه مثل همین ساخته می‌شود.
خیابان
胡同
你好。
سلام.
مردم این جمله را کوتاه نگه می‌دارند. برای آن لحظه کافی است.
پیشخوان
商店
多少钱？
چقدر است؟
این جمله یک سفارش کامل است. جمله بلندتر لازم نیست.
زبان در طول روز
ماندارین، که پوتونگهوا خوانده می‌شود، زبان عمومی است. لهجه اینجا نزدیک چیزی است که بسیاری از کتاب‌های درسی به سویش می‌روند.
دوروبر the hutongs, Chaoyang, Haidian، این صدای معمولی روز است.
روز اول در پکن می‌تواند با چهار جمله بگذرد: «请站稳扶好。»، «来一碗牛肉面。»، «你好。» و «多少钱？». هر کدام از پیش یک لحظه کامل است.
اگر تازه‌واردی
- ایستگاه‌ها، قیمت‌ها و تابلوهای مغازه به نویسه‌های ساده‌شده چینی نوشته می‌شوند.
- 你 تو معمولی است. 您 مؤدب است، برای بزرگ‌ترها و در خدمت.
- اگر جمله‌ای که گفته می‌شود از کنارت بگذرد، صفحه یا تابلو را بخوان. در پکن ایستگاه و قیمت نوشته شده است.
یک واژه محلی: 胡同. یعنی یک هوتونگ، کوچه قدیمی.
جاهایی که می‌توانی ببینی
- شهر ممنوعه — کاخ پیشین امپراتوری در مرکز شهر قدیمی.
- معبد آسمان — مجموعه‌ای آیینی در پارکی بزرگ در جنوب کاخ.
- هوتونگ‌ها — محله‌هایی از کوچه‌های باریک با خانه‌های حیاط‌دار.
غذا
نودل، کوفته و غذاهای کبابی را به ماندارین سفارش می‌دهید.
رفت‌وآمد
متروی بزرگی شهر را می‌پوشاند. اعلام‌ها و تابلوها چینی‌اند و شما دنبالشان می‌روید.
زندگی روزانه
منو را می‌خوانید، سکو را می‌پرسید و از فروشنده به ماندارین تشکر می‌کنید.
چند عبارت روزمره
چینی
| عبارت | خواندن | معنی |
|---|---|---|
| 你好 | Nǐ hǎo | سلام |
| 谢谢 | Xièxie | ممنون |
| 早上好 | Zǎoshang hǎo | صبح بخیر |
| 我叫… | Wǒ jiào… | اسم من… است |
