Mówienie o przeszłości: Perfekt

Co poćwiczysz

• Zbuduj zdanie w Perfekcie z imiesłowem na końcu.
• Wybieraj haben albo sein przy częstych czasownikach.
• Rozpoznawaj regularny wzorzec imiesłowu.

Wyjaśnienie

Dwie części

Zwykła rozmowa o przeszłości używa Perfektu: Ich habe gestern gelernt. Odmieniony czasownik zostaje na drugim miejscu, a imiesłów idzie na koniec. Ta kolejność ma znaczenie. Ich gelernt habe nie jest wzorcem zdania.

haben albo sein

Większość czasowników przyjmuje haben: lernen, machen, kaufen, essen. sein jest na ruch z miejsca na miejsce i na zmianę stanu. Zapamiętaj je z sein: gehen, fahren, kommen, bleiben i werden. Samo sein też przyjmuje sein: Ich bin krank gewesen. Przy codziennych czasownikach ruchu zapamiętuj czasownik posiłkowy razem z czasownikiem.

Imiesłów

Regularny imiesłów zaczyna się od ge- i kończy na -t: gelernt, gemacht, gekauft. Czasowniki mocne często kończą się na -en i mogą zmieniać samogłoskę: gegangen, gesehen. Czasownik z przedrostkiem nierozdzielnym, takim jak be-, nie dodaje ge-: bezahlt, jak w Ich habe bezahlt.

Przykłady

1. Ich habe gestern gelernt.Uczyłem się wczoraj.
2. Sie ist nach Hause gegangen.Ona poszła do domu.
3. Wir haben Brot gekauft.Kupiliśmy chleb.
4. Er ist spät gekommen.On przyszedł późno.
5. Ich habe bezahlt.Zapłaciłem.

Częste błędy

• Ich habe nach Hause gegangen używa złego czasownika posiłkowego. Ruch wymaga tu sein: Ich bin nach Hause gegangen.
• Nie zostawiaj imiesłowu obok czasownika posiłkowego w zdaniu głównym. Imiesłów należy na koniec.