⟦être⟧ و ⟦avoir⟧

در این درس چه چیزی را تمرین می‌کنید

• être و avoir را در زمان حال صرف کنید.
• برای هویت و شغل از être استفاده کنید، بی‌حرف تعریف روی شغل.
• برای مالکیت و سن از avoir استفاده کنید.

توضیح

شکل‌ها

être و avoir بی‌قاعده‌اند، پس حال را یک‌جا یاد بگیرید. être این است: je suis، tu es، il est، nous sommes، vous êtes و ils sont. avoir این است: j'ai، tu as، il a، nous avons، vous avez و ils ont. elle با il جور است و elles با ils. on با il جور است: on est، on a. وقتی je به واکه می‌رسد آپاستروف بنویسید، پس ai به صورت j'ai نوشته می‌شود. vous یک شخص رسمی است یا بیش از یک نفر.

کاربرد être

برای نام، ویژگی و خاستگاه از être استفاده کنید: Je suis Marie، Il est grand، Nous sommes de Paris. شغل با être می‌آید و در جمله معمولی حرف نکره ندارد. مرد می‌گوید Je suis étudiant. زن می‌گوید Je suis étudiante. e اضافه اسم مؤنث را نشان می‌دهد. Je suis un étudiant شکل معمول نیست. سن از être استفاده نمی‌کند، پس Je suis vingt ans الگوی نادرست است.

کاربرد avoir

برای مالکیت و سن از avoir استفاده کنید. Elle a un frère یعنی یک برادر دارد. J'ai vingt ans یعنی بیست‌ساله‌اید. از دو سال به بالا اسم جمع ans است. یک سال حالت خاص J'ai un an است. اسم را نگه دارید و فعل را به être عوض نکنید. Elle a vingt ans الگو برای هر سنی بالاتر از یک است. چیزِ داشته‌شده همچنان می‌تواند حرف تعریف بگیرد، مانند Elle a une voiture.

مثال‌ها

1. Je suis étudiante.من دانشجو هستم. (زن)
2. J'ai vingt ans.بیست‌ساله‌ام.
3. Elle a un frère.او یک برادر دارد.
4. Nous sommes de Paris.ما اهل پاریس هستیم.
5. Il est grand.او قدبلند است.

اشتباه‌های رایج

• Vous êtes و vous avez هم برای یک شخص رسمی جورند و هم برای بیش از یک نفر.
• شغل بعد از être معمولاً un یا une ندارد: Je suis étudiante.